Special Olympics, wie heeft er een beperking?

maandag 7 juni 2010, 13:08 door Herm Pollux

Een geweldige sfeer, geen troep en een samenhorigheid die in de 'normale' maatschappij ver te zoeken is. Allochtonen spelen gewoon met autochtonen, zonder dat er maar één opmerking over wordt gemaakt. Sterker nog: er wordt helemaal niet gesproken over verschillen in geloof, afkomst of huidskleur, leeftijd, man of vrouw. Het gaat om het gezamenlijk doel namelijk plezierig voetballen en proberen samen te winnen.

Maar alles met groot respect voor o.a. de tegenstander, de scheidsrechter en het publiek. Ik zag een speler die een vrije trap mocht nemen en een aanwijzing kreeg van de tegenstander. Hij kon de bal het beste naar links trappen omdat daar een van zijn medespelers vrij liep en op een positie stond om te kunnen scoren. Helaas kwam de bal niet bij deze 'vrij-lopende' spits terecht maar precies in de voeten van de tegenspeler die de aanwijzing had gegeven. Deze speler bedacht zich geen moment, hij pakte de bal op en bracht hem terug naar de man van de vrije trap om hem opnieuw de vrije trap te laten nemen. Toen dit lukte en er ook nog gescoord werd, kregen de nemer van de vrije trap en de doelpuntenmaker niet alleen een applaus van hun ploegmaten maar ook van de tegenstanders op het veld en het publiek naast het veld.

Buiten het veld waren er gezamenijke activiteiten en hier werd het woord gezamenlijk letterlijk genomen. Het maakte niet uit bij welke club je hoorde, als je zin had om mee te doen dan werd je met open armen ontvangen. Diegene die even moeite had of niet durfde werd op een mooie manier 'overgehaald' om zich toch aan te sluiten.

Wat mij het meeste opviel bij dit grote evenement:

- geen dronken mensen
- geen agressie
- geen ME
- geen rotzooi op of langs de velden
- geen verschil in huidskleur of afkomst
- geen geduw of gezanik als er iets langer gewacht moest worden.

WAT HEB IK GENOTEN !

Ga terug naar de voorpagina