Het jaar van de Tijger

maandag 30 augustus 2010, 14:00 door Ruud Stikkelbroeck

Vanuit dat steegje probeerden we ons met Vastelaovend naar binnen te praten door net te doen alsof we bassist Jaakko Bucholtz van Minsekinder kenden. Hij kwam net naar buiten lopen in de pauze van een set van Minsekinder. Door heel entousiast 'Heeeej Jaakko' te roepen liet de portier ons binnen. Het was gelukt. Een afgeladen 'Tijger'. Het mekka voor jongeren. Op vrijdagmiddag wisten we niet hoe snel we vanuit school naar het Café moesten fietsen. Het was 'the place to be'. Euver de köp kon je er lopen.

Via een rare trap halverwege het café was de garderobe te bereiken. En smalle trap waar je nauwelijks tegelijk op en af kon. Zo smal was die trap. Het was onderdeel van het ritueel 'Tijger'. Op vrijdagmiddag en zaterdagavond. Eén keer zat het hele café vol met meisjes. Toen traden Linda, Roos en Jessica er op.

De glans verdween langzaam maar zeker van het roemruchte café. Ik weet niet of het mogelijk was geweest om met een beetje visie en een pot geld de vacht van de tijger weer glans te geven. Ik praat in de verleden tijd want het hoeft niet meer. De Tijger is officieel overleden. 2010 mag dan volgens de Chinezen wel jaar van de tijger zijn, wat mij betreft wordt 2010 uitgeroepen tot jaar van het varken. Een varken dat net in de modder heeft gespeeld om precies te zijn.

Ik maakte zaterdag met mijn telefoon een foto van de tijger Anno 2010. Ik moest drie keer kijken toen ik ervoor stond of het wel het pand van het voormalige café De Gouden Tijger was. Een kledingzaak is er gemaakt. Dertien in een dozijn. Alle oude elementen uit het café zijn verdwenen. Het is compleet onherkenbaar. Niemand heeft ooit ook maar het idee gehad om iets van de oude glorie te behouden. Afgebroken en volgehangen met goedkope kledingrekken en paspoppen. Hoe ga ik mijn kinderen ooit uitleggen dat die plaats vroeger een bekend café was?

Café De Gouden Tijger, voor en na de verbouwing.

Ga terug naar de voorpagina