De beste wensen

woensdag 29 december 2010, 15:52 door Hein Oostdam

Eigenaardig moment eigenlijk. Het moment dat vuurwerk de lucht in schiet. Het moment ook dat iemand ergens een paar vingers verliest. Gruwelijk en toch onontkoombaar. We deinzen er desondanks dus niet voor terug, maar geven er zelfs miljoenen aan uit. Het moment ook dat elk jaar weer zorgt voor een hausse aan sms'jes die sterk vertraagd binnenkomen. Het moment ook dat de provider naar voren of naar achteren verschuift om het dan gratis aan te bieden ('Al uw sms'jes van 10.00 tot 22.00 uur en een dag later van 11.00 tot 23.00 uur zijn gratis'). Een commercieel moment. Maar ook een te koesteren moment.

Waarom te koesteren? Omdat het een beginpunt kan zijn van iets heel positiefs. Eigenlijk geldt dat voor elk moment, maar dat terzijde en nou niet zeuren. Het moment dus dat je stopt met roken, al is het maar kort. Het moment dat je minder gaat drinken en daar nog eens op proost, want dat hoort erbij. Het moment ook dat je gaat afvallen, maar 'daar beginnen we pas morgen echt mee'. En morgen is er dus echt altijd. Zo niet, dan hoeft het helemaal niet meer.

Maar ook een moment dat je je echt bezint. Soms...

Dit jaar ook het moment dat ik alweer twee jaar werk bij Omroep Venlo. Van het onderwijs en de jeugdzorg naar medialand, wat een stap leek het. Ik weet al niet meer beter, want door alle snelle ontwikkelingen kon ik hierbij helemaal niet stilstaan. Overigens kan dat nooit bij een stap, maar dat terzijde. De omroepwereld is er natuurlijk ook geen van stilstaan maar een van continu en consequent doorontwikkelen, je technisch en qua content verbeteren, investeren in van alles en nog wat en daarbij ook de organisatie blijvend aanpassen. Je bent nooit klaar, want morgen moet je weer. Het maakt je soms onrustig maar is ook uitdagend en dus ontspannend. Maar ook hectisch, soms chaotisch, druk en helaas soms slopend.

Een bakermat van rust is dan wel lekker, zeggen ze. Klopt als een bus. Maar vergeet de reflectie niet. Iemand die af en toe met je meekijkt en je wijst op wat zaken, je wakker houdt en af en toe met de neus op feiten drukt welke ook anders kunnen worden geïnterpreteerd.

Die reflector zat bij ons in het bestuur, de laatste jaren als voorzitter. Iemand die zaken kan relativeren, die -nogmaals- het licht als een reflector anders laat weerkaatsen. Iets ziet er dan soms ineens heel anders uit. Het is overigens heel gevaarlijk als je die reflector niet hebt en een reflector is daarom ook verplicht; maar dat is iets anders dan vanzelfsprekend. Naam van de reflector: Theo Engels.

In de personen van onze nieuwe voorzitter Jeroen Bakkers en de andere bestuursleden krijgen we er zeker goede reflectoren voor terug, maar het zal toch even wennen zijn zonder Theo. Theo, namens bestuursleden, directie, hoofdredactie en medewerkers van Omroep Venlo, bedankt voor je jarenlange inzet. En de beste wensen voor jou en Angelien.

Ga terug naar de voorpagina