VVV verslaat Helmond Sport en blijft in de Eredivisie
Omroep Venlo stelt de volgende RSS feeds beschikbaar:
Het laatste Venlose nieuws
http://www.omroepvenlo.nl/rss/nieuws
Omroep Venlo Blog
http://www.omroepvenlo.nl/rss/blog
De dorpjes Onverwacht en Onverdacht gingen onzichtbaar voorbij. Het is donker om half zeven en ook het regenseizoen doet ons zicht geen goed. We zitten in een busje dat ons van J.A. Pengel International Airport naar Paramaribo brengt. In Zanderij werden we verwelkomd door een plensbui, ondertussen is het wel dertig graden.
Het mag dan donker zijn, soms schreeuwt brutaal het licht. Dat is afkomstig van winkels of bedrijven langs de weg. Lichtreclames zijn hier zelden subtiel. Tien minuten geleden doemde in de verte een miniatuurversie van Las Vegas op. Het bleek een vestiging van de lokale keukenkoning te zijn.
**
Een dag later. Weer een plensbui treft ons als we net hebben afgerekend bij een Chinese supermarkt. Miezer is hier onbekend, het regent dikke warme druppels. We schuilen onder het afdak van de supermarkt. Naast ons zitten twee mannen op krukjes. Niet om te schuilen, ze zaten er al toen we de winkel binnengingen. Ze kijken naar het verkeer dat voorbij zoeft, af en toe wordt er gepraat. Rustig aan.

Rustig aan, was ook in de supermarkt al het devies. De vrouw achter de kassa keek naar een Chinese soapserie op een kleine tv in de hoek. Dat bleef ze doen toen ik een literfles water en een flesje Sprite op de toonbank zette. Klant is koning, ook in Suriname, maar de concurrentie met een Chinese soapserie win je niet. Dat is geen onvriendelijkheid, zeker niet. De vrouw ging gewoon op in de serie. Af en toe lachte ze hardop. Haar man lag achter in de zaak uitgeteld in een zelfgeknutselde hangmat.
**
In het verkeer, daar is alles anders. Op de weg zijn Surinamers op hun nederlandst, al is de oorzaak niet zozeer Nederlandse haast of stress maar eerder roekeloosheid. Zebrapaden zijn hier niets anders dan uitingen van kunstzinnige graffiti op de weg. Een functie hebben ze niet.

De in Suriname woonachtige Nederlandse journalist Armand Snijders beschrijft in de Parbode van deze maand wat hij 'zebrapaden-aarzelgedrag' noemt. Door zijn ervaringen in Suriname durft hij ook in Nederland niet zomaar over te steken en dat leidt vaak tot een patstelling: 'de bestuurder die hardnekkig blijft wachten omdat hij dat zo heeft geleerd versus de argwanende witte Surinamer die het niet vertrouwt'.
'Automobilisten die stoppen voor een zebrapad, dat ben ik in Suriname niet gewend. Daar moet je er als voetganger (of fietser/bromfietser) van uitgaan dat alles wat vier wielen of meer heeft er op uit is jou dood te rijden.' Snijders heeft ons gewaarschuwd, goed uitkijken dus. Dat doen we door te doen wat iedereen hier doet.
Rustig aan.